Θα μπω κατευθείαν στο θέμα. Υπάρχουν στιγμές που σίγουρα αισθανόμαστε περικυκλωμένοι .. σαν κάποιος να μας έχει από κοντά, τόσο κοντά που μας τρομάζει! Είτε δικαίως, γιατί η θέση τους δεν είναι εκεί, είτε αδίκως αφού πρόκειται για άτομα αξιόπιστα στα οποία θα στραφείς στις πιο <<δύσκολες>> στιγμές και είναι εκεί για να σε βοηθήσουν προσφέροντας στήριξη, τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους! Ωστόσο, εσύ θες χώρο και χρόνο και αν δεν σου δοθεί <<ορμάς>>, τόσο για να απελευθερώσεις την ένταση που έχεις μέσα σου, όσο και για να ξεκαθαρίσεις ότι μπορείς και μόνος σου.. ότι δεν θες τίποτα να σου δοθεί στις πλάτες και το όνομα άλλου.. Πόσο μάλλον όταν με <<τον άλλον>> σας συνδέουν δυνατοί δεσμοί αίματος και, όντας εγωιστής και άπιστος στις ικανότητές σου, στο μυαλό σου χτυπάει συνέχεια το καμπανάκι της σύγκρισης και της έντονης αξιολόγησης που σε κάνει να ανησυχείς και να αμφιβάλεις για αυτό που πρόκειται να κάνεις ακόμη περισσότερο! ...