Τελευταία μέρα του χρόνου και το μυαλό μου από χτες το βράδυ δεν παύει να σκέφτεται αυτά που ο καθένας μας σκέφτεται, εκφράζει με λόγια ή ποστάρει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.. Αυτά τα κοινότυπα του στυλ "Νέα χρονιά, νέος εαυτός", "Νέοι στόχοι στις 365 μέρες που μου δίνονται" λες και στις χρωστούσαν γιατί πολύ απλά τις προηγούμενες 365 δεν είχες το μυαλό να τις ζήσεις με την ψυχή σου και να προσπαθήσεις με αυτή να πετύχεις τους στόχους σου!
Άρχισα λοιπόν να τα αναλύω και να συνειδητοποιώ πόσο μπαγιάτικη είναι η σκέψη μας ενώ αναμένουμε το καινούργιο.. Κάθε χρόνο τα ίδια ..όπως αρχίζουμε έτσι τελειώνουμε..!
Περιπλανόμενη στο διαδίκτυο βρήκα ένα άρθρο που αντανακλά, ακριβώς θα έλεγα, όλα όσα είχα στο μυαλό μου..τα βάζει σε σειρά και σας τα εκθέτει.
Καινούργιος χρόνος, καινούργιος άνθρωπος;
*..Αλλά ακούστε και το άλλο. Δεν είναι ανάγκη να είναι πρωτοχρονιά για να κάνουμε μια καινούρια αρχή. Τι κι αν ξεκινήσουμε την αλλαγή μας στο μέσο της χρονιάς, τι κι αν την ξεκινήσουμε στο τέλος της; Δεν μπαίνουν σε καλούπια αυτά τα πράγματα. Δεν υπάρχουν όροι και προϋποθέσεις. Η δικιά μας ζωή είναι, η δικιά μας ύπαρξη. Κι είμαστε σε θέση να μας κουμαντάρουμε όπως θέλουμε.
«Καινούριος χρόνος-καινούριος εαυτός» και βλακείες. Να σ’ αγαπάς είναι το θέμα. Να σ’ αγαπάς σε κάθε τέλος και σε κάθε αρχή. Με τα κουσούρια σου και τα στραβά σου. Με τα σωστά σου και τα λάθη σου. Με εκείνη τη μοναδικότητα, με εκείνη την όμοια δίψα για αλλαγή. Να γεμίζει η ψυχή σου αίσθημα και τα μάτια σου στιγμές. Κι ας μην αλλάξεις καθόλου. Ας μείνεις όπως είσαι. Ας κρατήσεις εσένα για να αλλάξεις τον κόσμο...*
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου