Like a movie...why not?!

   Λένε ότι οι ταινίες είναι βγαλμένες από τη ζωή...Έτσι λένε.., ΛΈΝΕ! Κάτι θα ξέρουν για να το λένε..
Και συμφωνώ.. Άλλωστε γιατί να διαφωνήσω? Ξέρω κάτι και το κρύβω?
  Ρομάντζα, δράματα, κωμωδίες μέχρι δακρύων και η λίστα συνεχίζεται...
Φυσικά, ο βαθμός ανταπόκρισής τους στην πραγματικότητα ποικίλει ανάλογα με τον σεναριογράφο και τις προθέσεις του.. Άλλοτε, θέλει απλά να τέρψει το κοινό ακολουθώντας μια ευθεία γραμμή που ακούραστα και αβασάνιστα οδηγεί στο λεγόμενο "Happy end" ή και γιατί όχι στο προδιαγεγραμμένο ... σκληρό φινάλε! Άλλοτε όμως, θέλει να εφάπτεται, ή και να τέμνει, περιορισμένα βέβαια, τον κύκλο της πραγματικότητας δημιουργώντας διακλαδώσεις, τους δρόμους, που επιλέγουμε κάθε φορά και τους ακολουθούμε με αποφασιστικότητα ή ... αλλάζουμε πορεία.
  Το ζήτημα όμως είναι εσύ .. Τι προτιμάς ? Σε ποιο τρενάκι του λούνα παρκ που λέγεται ζωή θα αποφασίσεις να ανέβεις και να γράψεις τη δική σου ιστορία, να χαράξεις τη δική σου, μοναδική στο μεγαλύτερο μέρος της, πορεία ?? Σε αυτό που σε πέντε λεπτά  έχει τελειώσει και δεν σου κάνει αίσθηση η διαδρομή ή σε αυτό με την τρελή διαδρομή που μπορεί να σε φοβίζει που και που αλλά καίγεσαι να ξανακάνεις ? Σκέψου το και ανέβα πριν ξεκινήσει.. rapide rapide !!
  Άραγε να είναι κακό που πιστεύω πως η ζωή μου είναι σαν ταινία? Αφού έχει πρωταγωνιστές, κομπάρσους, πλοκή...  αρχή, μέση και τέλος! Πλοκή... Όχι απαραίτητα μονότονα ευχάριστη και ουτοπική ..γιατί τότε θα 'ναι ακατόρθωτο να πάρει το Oscar..!!

Υ.Σ. Αν θαρρείτε πως γράφετε, πρωταγωνιστείτε, σκηνοθετείτε και μοντάρετε την ταινία της ζωής σας να προσέχετε...γιατί τις σκηνές που κάνετε "delete" τις χάνετε για πάντα αν δεν τις έχετε κάνει "backup"      

xoxox